Krijgt u uw vacatures moeilijk ingevuld? Misschien moet u eens aan asielzoekers denken…

Ook Louis De Waele worstelt al jaren met openstaande vacatures die maar niet of onvoldoende snel ingevuld geraken. “Gekwalificeerd personeel vinden, is vandaag moeilijker dan ooit,” vertelt beheerder arbeidskrachten Sebastien Appoloni. “Daarom investeren we veel in interne opleidingen, wat toelaat om mensen aan te werven die geen kennis van of ervaring in de bouw hebben. Toch is zelfs dat een druppel op de hete plaat. Al jaren vinden te weinig mensen hun weg naar onze sector. Dit zorgt ervoor dat de HR-afdelingen van bouwbedrijven onder serieuze druk staan en alsmaar creatiever hun zoektocht naar adequaat personeel dienen aan te pakken.”

Opportuniteit gegrepen

In deze context is het HR-departement van Louis De Waele bereid om elke denkpiste in overweging te nemen. Toen Accent Interim over haar vzw Jobroad vertelde, was Sebastien Appoloni meteen één en al oor. “Deze organisatie probeert asielzoekers die in hun regularisatietraject zitten, aan het werk te zetten,” legt hij uit. “Weliswaar zijn het mensen die al over een tijdelijke verblijfsvergunning beschikken. Personen die nog met hun asielaanvraag bezig zijn, vallen jammer genoeg uit de boot – hoe graag we het anders zouden zien. Door de strikte wetgeving kunnen we ons enkel richten op mensen die toelating hebben om in België te werken. Toch is dat al interessant, want het is een groep kandidaten die toch wel enige omvang heeft. Jammer genoeg vinden deze sollicitanten niet altijd gemakkelijk werk: de taalbarrière en het gebrek aan kennis over de processen/technieken in ons land blijken toch aanzienlijke barrières te zijn. Daartegenover zijn veel bedrijven niet zo happig om dergelijke sollicitanten aan te werven. De angst voor het onbekende, nietwaar? Weinig HR-departementen zijn echt op de hoogte van wat het statuut van vluchteling nu eigenlijk inhoudt. Precies daarom werd vzw Jobroad in het leven geroepen, en deze organisatie ziet in de bouw wel perspectieven om asielzoekers aan het werk te zetten. Enerzijds omdat het algemeen bekend is dat onze sector continu naar extra medewerkers zoekt. Anderzijds omdat een grote diversiteit van etniciteiten in onze bedrijven eerder regel dan uitzondering is geworden. De bouw kent de uitdagingen die daarmee gepaard gaan en weet ook hoe die aan te pakken. Toch blijken maar weinigen effectief de stap te durven zetten om vluchtelingen in dienst te nemen. Wij hebben in elk geval niet geaarzeld toen de opportuniteit zich voordeed, alhoewel we dit project wel met enige omzichtigheid hebben aangepakt.”

Motivatie gegarandeerd

De omzichtigheid waarmee Louis De Waele in dit avontuur stapte, was vooral ingegeven door het streven naar een maximale veiligheid op de werf. Sebastien Appoloni legt uit: “Op dit vlak hanteren we in onze contreien een erg hoge maatstaf. Uit ervaring weten we dat werknemers uit andere continenten dat niet gewoon zijn. Vaak is het geen verhaal van niet willen, hoor. Wel durft de gewoonte het over te nemen, en dat is een risico dat we maximaal moeten vermijden. Met arbeiders die de bouw gewoon zijn, lukt dat ook vrij goed. Maar met mensen die de sector totaal niet kennen, is dat al veel moeilijker. Daarom hebben we met vzw Jobroad specifiek ingezet op profielen met kennis van zaken. Een ander criterium dat we belangrijk vonden, was dat de mensen in Brussel zijn gehuisvest. Zelf voor woongelegenheid zorgen of zelfs maar het transport vanuit andere regio’s regelen, zou de zaken – naar onze mening - iets te gecompliceerd maken. Verder was motivatie een belangrijke factor, maar al snel bleek dat we ons daarover weinig zorgen moesten maken. Asielzoekers hebben veel meegemaakt en jarenlang geleefd in een onzekerheid die wij ons amper kunnen voorstellen. Hun motivatie om een nieuw en stabiel leven op te bouwen, is gigantisch groot. Ze willen écht werken en doen hun uiterste best om hun job goed te doen. Het zijn mensen waarop je kan rekenen en die op lange termijn denken. Precies wat wij als bouwbedrijf zoeken dus!”

Extra taken voor HR

Omwille van deze criteria werd in een eerste fase maar één geschikte kandidaat gevonden, iemand waarmee Louis De Waele intussen al 1,5 jaar naar alle tevredenheid werkt. Via andere kanalen dan de vzw rekruteerde de aannemer ook nog vier andere asielzoekers. “Dat lijkt misschien weinig, maar vijf mensen komt overeen met 4% van het aantal arbeiders dat we in dienst hebben,” vertelt Sebastien Appoloni. “Het is ook een bewuste strategie om deze rekruteringsopportuniteit stap voor stap te benutten. Want de praktijk heeft uitgewezen dat er toch wel een en ander mee gepaard gaat. Eerst en vooral is er de taalbarrière: meestal spreken de vluchtelingen maar een paar woorden Frans of Engels. Dankzij de diversiteit in ons team kunnen we dit echter vrij goed opvangen. Bovendien vragen we ze om een inspanning te doen om Frans of Engels te leren, niet zozeer via cursussen, maar wel de dagelijkse praktijk. En dat doen die mensen ook effectief. Verder zijn er juridische en administratieve extra’s die we als HR-departement onder de knie dienden te krijgen. Zo moesten we onze arbeidscontracten aan het statuut van asielzoeker aanpassen. Daarnaast dienen die mensen om de zoveel maanden hun papieren door de gemeente te laten verifiëren. Momenteel hebben we daar nog geen problemen mee gehad en doen ze dit uit zichzelf, maar opvolging is wel belangrijk. Bij het kleinste probleem zijn we immers genoodzaakt om het arbeidscontract te beëindigen, wat noch voor de asielzoeker, noch voor ons positief is. Tenslotte komen er taken bij die we als HR-departement anders niet hebben. Deze medewerkers moeten vaak hun weg nog vinden in het Belgische labyrint van regelgeving, en dat is niet eenvoudig. Het is maar normaal dat we ze daarbij een handje helpen. Denk maar aan het vinden van een dokter, assistentie bij het inschrijven in de ziekenkas en het syndicaat, hulp bij het verkrijgen van allerhande steunmaatregelen… En soms hebben ze gewoon eens een luisterend oor nodig.”

Fase 2: ook zonder bouwervaring

Louis De Waele stelde bij de rekrutering geen geografische limieten en werkt nu met mensen uit Afrika, Syrië en Oekraïne. “Het is inderdaad zo dat de technieken en materialen in bepaalde contreien totaal anders zijn dan deze die we in België toepassen,” aldus Sebastien Appoloni. “Toch vinden we dat geen barrière: we stellen sowieso voor al onze werknemers een opleidingsplan op. Dat we in eerste instantie enkel asielzoekers met bouwervaring wilden, had alles te maken met hun kennis over de praktijk van een werf en het besef van de gevaren die er kunnen optreden. De ervaring met de vijf mensen die we hebben aangeworven, heeft ons echter gesterkt in het idee om ook vluchtelingen zonder bouwervaring een kans te geven. Hun motivatie om bij te leren en hun taken correct uit te voeren, is ruimschoots voldoende – natuurlijk mits een intensieve opleiding. Daarom zijn we nu bezig met partijen te zoeken die ons – en eventueel ook andere bouwbedrijven – helpen met een externe bijscholing van deze kandidaten.”

Een aanrader op alle vlakken

Uit alles blijkt dat werken met asielzoekers voor Louis De Waele een succes is geworden. Daarom wil de aannemer in de komende jaren sterk op deze rekruteringspiste inzetten. “Ik wil andere bouwbedrijven aanraden om hetzelfde te doen, want we zien alleen maar voordelen,” aldus Sebastien Appoloni. “Natuurlijk vraagt het enige extra inspanning, maar dit wordt dubbel en dik gecompenseerd met wat je ervoor terugkrijgt. En dat is vooral dankbaarheid, erkentelijkheid en loyaliteit. Bovendien is werken met vluchtelingen ook interessant voor de andere medewerkers. Het is gewoonweg verrijkend om mensen uit andere culturen te ontmoeten en hun levensverhaal te horen. Ideaal om uw eigen perspectief op de wereld wat bij te stellen! Natuurlijk zijn we nog niet lang genoeg bezig om te weten of ons initiatief tot lange termijn samenwerkingen zal uitgroeien, maar we hebben er alvast heel goede hoop op!”